رسوای زمانه ...

منم این رسوای چرخ گردون...

دنبال آرزوها و خوشی های خودم بودم و سعی داشتم لحظه لحظه هامو شاد کنم و به قول معروف زندگی کنم و از زندگی لذت ببرم... غمگین نباشم و بگم خدایا شکرت اینم یه روز دیگه یه شادی دیگه

اما چی شد.. به هر خواسته ای که می رسی یه چاله جلو پاهات میاد.. اونم که رد کردی چاله بعدی میاد... پس شادیه ما کی میاد؟؟؟!!

من زیاده خواهم؟! فقط دوست دارم صبح که از خواب بیدار می شم شاد باشم. بخندم .. یه صبح دیگه همه چی آرومه همه چی رو به راهه ... این توقع زیادیه؟

قبلا ناراحت دوری بودم.. حالا که نزدیکم ناراحت اینم که چرا زندگی نمی تونه ببینه ما شاد باشیم

... سخت زندگی هنوز سخته...

در جستجوی یکرنگی...